MAANDAG 6 OKTOBER

Alweer een tijdje geleden en dat heeft ook zijn redenen.

Allereerst het minder goede nieuws : 2 weken geleden , zondag 21 september , na een fantastisch weekend onder vrienden kreeg Angelique s’avonds plots hevige buikpijn. Ondanks bezoekje en diverse telefoontjes van de huisarts geen soelaas en dus naar de spoed. Na een scan bleek dat de maag nog vol was, een maagsonde werd geplaatst en de druk op de maag verdween . Intussen waren we al 1:30 s’nachts  : overnachten in het ziekenhuis was de boodschap. Pas dinsdag terug naar huis met de boodschap dat de maag wat lui was en heel traag ledigde, wellicht door de medicatie. Een echt geruststellend gevoel gaf het ons niet en … terecht. Woensdagmiddag opnieuw hevige buikpijn en terug naar het ziekenhuis voor een nieuwe maagsonde en hopelijk de juiste diagnose Een NMR-scan kon galstenen als de boosdoeners aanduiden. Vrijdag 27 september operatie om de galblaas en zijn stenen te verwijderen. Op zich niet dramatisch, er lopen wel meerdere mensen rond zonder galblaas. Een ongeluk komt nooit alleen, zegt men dan… vrijdagnacht rond 3:00 telefoontje vanuit HHR, Angelique moest opnieuw geopereerd worden, blijkbaar was er tijdens de eerste operatie een bloedbaantje geraakt en dat moest gestelpd worden… De volgende dagen werden vooral gekenmerkt door spierpijnen. Woensdag 24 september naar huis . De pijn ebt traag weg. Vandaag toch een wat betere dag. 

Het goede nieuws dan , dag 100 hebben we intussen achter ons gelaten. De chaos, veroorzaakt door de galstenen,  heeft de beenmergpunctie gepland rond dag 100 , verdaagd naar een later tijdstip. Tijdens de operatie hebben ze ook een stukje lever weggeplukt en verder geanalyseerd. Geen tekenen van afstoting waar te nemen en de neoral kan dus stilletjes aan afgebouwd worden. Neoral heeft als doel afstoting te vermijden maar onderdrukt het immuunsysteem met meer kans op infecties tot gevolg. Dus minder neoral kan het herstel alvast versnellen.

Tot later.